Herinnering

Mijn vroegste herinnering is dat we moesten evacueren
Amper 4 jaar, later zou ik nog veel van de oorlog horen en leren
 
Mijn Moeder die huilend achter de kruiwagen met potten en pannen liep
De bommen die ons land in een land vol diepe gaten herschiep
 
Gelukkig ging die ellende na een tijd van ontbering voorbij
Een snee brood met stroop of suiker was toen een lekkernij
 
Met 6 jaar naar school, ook meisjes hadden tot mijn verbazing  klompen aan
Netjes op een rij, witte zwarte en gele zag ik in de gang onder de kapstok staan
 
Mijn Moeder aan ’t hoofd gezeurd, ik wou ook klompjes van die mooie gele
Zij beweerde dat ik er toch niet op lopen kon, maar dat kon mij niet deren
 
Op ’n dag kwam ’t er van, ze werden van een sjacheraar  langs de deur gekocht
De spekzooltjes bleven thuis,wat was ik blij dat ik er mee naar school toe mocht
 
Maar o wee wat een pijn moest ik doorstaan,
terug naar huis ging ik op kousenvoeten door ’t gras
“t Kleine meisje met sproeten donker haar, en twee vlechtjes uit de eerste klas
 
Annie Teeuwen

Dromen

Vaak ben ik aan het dromen,
Hoe jij op deze aarde bent gekomen.
O, wat waren we blij, een zoon erbij.
Het was niet altijd feest,
Als kind ben je altijd veel ziek geweest.
Je was onze hartedief, heel sociaal en erg lief.
Maar toen je de ware liefde had gevonden, kregen we de bons.
En hield je opeens niet meer van ons.
Het doet ons dan ook veel verdriet,
Begrijpen doen we het nog steeds niet.
Door de mooie herinneringen blijven we op de been.
En slaan we ons er wel doorheen.
Ook nu ben ik vaak aan het dromen,
Dat je toch op een dag weer terug zult komen.

Truus Vercoulen - van de Mortel

Vakantie

Wij gingen j.l. naar Madeira op vakantie
Dat leek voor ons dé garantie
Het bloemeneiland bij uitstek
Jeetje wat was dat een mooie plek
Het ooh en  het aah en…wat mooi
Alles stond perfect in de plooi
De Atlantische Oceaan zo blauw
De palmen en bloemen en de pauw
De mensen zo vriendelijk zoals het moet
Dat doet je allemaal zo goed
De kraakheldere mozaïeken straatjes
De vogels onze beste maatjes
Wat heeft de Heer het goed gedaan
Jammer dat de mensen het niet altijd verstaan
Maar wij kwamen terug ... heel voldaan   

Piet Aarts

Herinneringen

Dit gedicht zet ik op rijm
Bij de senioren op de dagvoorziening vind ik het best fijn
Maar nu iets over onze jeugd
Hierover nadenken doet me deugd

Als kleine kind dacht je toen niet na
Want dat werd wel gedaan door Pa en Ma
Toch mocht ik naar de bewaarschool gaan
Maar na de lagere school bleef ik staan

Niet omdat ik niet verder wou leren toen
Jammer, maar mijn ouders hadden geen poen
Nu geniet ik elke dag
Vooral met mijn kleinkinderen en hún verslag

Leren doe ik veel hiervan
Dus komt nu nóg uit mijn Jeugdplan
Gelukkig ben ik goed terecht gekomen
Van studeren heb ík alleen mogen dromen……

Mw. Koopmans-Smeets

De beste medicijn………

Wanneer de leeftijd begint te knagen
Naar de huisarts op bezoek
Potje zalf en wat pilletjes
“Ja!” zegt hij: “Dat moet!”

De gebreken worden niet minder
Men prakkiseert zich moe en suf
De zin in alles gaat dan over
Men leeft verder zonder puf

Men vergeet de lach en wat humor
Zoek in alles toch de lol
Want bedenk beste mensen
Dat is beter, dan tien doosjes paracetamol

Ton Peeters

Herinnering

jaren hebben we voor jouw mogen zorgen
en keken weer uit naar de dag van morgen
jouw energie, jouw lust voor het leven.
heb je ook een beetje van ons meegekregen
je was een rebel,een vechter voor 't jouwe.
vaak was het moeilijk,dikwijls moeten sjouwen.
je was een kerel recht voor zijn raap.
we hielden van je ,al was het vaak raak.
jouw leven ging verder en zocht nieuwe wegen.
jouw vrouw en kindje dat was jouw leven
voor ons bleef weinig plaats en bijna geen plek.
jouw hart is groot maar een stukje besmet.
je kunt niet kiezen,dit mag ook niet.
maar a.u.b. vergeet ons niet.
wij horen bij jullie leven.
net als de insuline voor jouw beven.
nachten van verdriet en pijn .
weten wat het is zonder slaap te zijn.
we blijven achter met leegte en shit.
alleen omdat er is geen begrip.

Elly Ottenheijm

Een Cadillac

Vroeger, heel vroeger voelde ik me een Cadillac ; nu, veel later, voel ik me een oud fordje met een lek
Zoemend deed de Cadillac zijn werk perfect, glimmend in de lak, de banden splinternieuw
De motor zoemend en aan de zijkant een nieuw wiel,
Alles blonk in de voorjaarszon, in de garage stond hij te pronken , wou dat hij naar buiten kon
Nu trekt het Fordje mij met veel gepuf, In de herfst van het leven en danig suf
Vroeger was ik de snelste van de hele troep, loop nu met rollator en rust op iedere stoep
Het oude Fordje, met een verstopte uitlaat, komt niet verder dan zijn eigen straat
Puffend en zwetend komt hij ’s morgens aan de praat.
De banden moeten nodig geplakt en de ventielen lekken; hij wil zijn armzalig leven nog wat rekken
Het karkas rammelt aan alle kanten, kan niet beter meer dan lanterfanten
Zou liever nog wat slapen in het hokje, hinkt als een oud mannetje op een stokje.
Schrikt wakker van de   garagedeur, lekt wat diesel en voelt zich helemaal niet fleur
Toen ik jong was liep ik met moeder aan het handje, zingend door het ganse landje
Nu krakend in alle naden, kom ik tot leven, mijn oude handen doen niets dan beven
Vroeger was de wereld groot en ver, nu is het precies een vallende ster
Luister vrienden, het leven is maar kort, wacht niet tot het overal aan schort
Geef gas zolang het motortje loopt,en de koelinstallatie niet overkookt
Het leven is een lach en een traan, trek de wereld in en wacht niet in je eigen straat
De tijd wacht niet op jou, de Cadillac blijft je niet eeuwig trouw.

Sef Beeks

Herinnering

12 april 1992 was een zeer trieste dag
Die ik ook zeker niet vergeten mag
13 april als een donderslag er boven op
Het hele huis stond op zijn kop

Een aardbeving nog nooit meegemaakt
Het had van alle kanten flink gekraakt
Binnen en buiten niet te geloven
Alles lag onderste boven

Toen het daarna weer wat rustiger werd
Hebben we alles op een rijtje gezet
Het was een week met veel ongemak
Maar de draad toch maar weer opgepakt.

Corrie Smets Wilms